Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Κι εσύ που λες πως είσαι καλλιτέχνις, είσαι;

Προς τον επώνυμο τραγουδιστή, προς τον ανώνυμο καθημερινό άνθρωπο.
Πολλή κουβέντα κάνεις για το ποιος είναι Έλληνας, για το ποιος είναι καλλιτέχνις, για το ποιος είναι άνθρωπος γενικά.
Πολλή κουβέντα κάνεις και ξέρεις τα πάντα. Κι έχεις ανθρώπους γύρω σου να συμφωνούν, να διαφωνούν. Να σου λένε να κάνεις κουμάντο στο σπίτι σου, να τους λες και να σου λένε.
Μα έλα πες μου εσύ, ποιος είναι καλλιτέχνις; Ποιος έχει δικαίωμα σε αυτή τη λέξη; Εσύ που στάθηκες τυχερός, ενώ είσαι ένα τίποτα και είπες δυο τρία αξιόλογα κομμάτια. Και μετά; Τι έκανες καλλιτέχνη; Ανέβηκες εκεί ψηλά από όπου μας βλέπεις όλους και μας κρίνεις. Με ένα ΕΓΩ μεγάλο, που κρατάνε άνθρωποι από κάτω που δεν είναι καλλιτέχνες και όμως σε ακολουθούν. Σε αυτό το ψέμα πάνω κάθεσαι καλλιτέχνη. 
Καλλιτέχνης θα πει να μιλάς με σιωπή και να ακούνε οι άλλοι τραγούδησες και ούτε τα λόγια που λες πως ερμηνεύεις δεν πιστεύεις. Μα ένας καλλιτέχνης έχει έργο και ζωή ανάλογα. Αυτό είναι η τέχνη. Μια ιδέα. Το τάλαντο ή το α-τάλαντο είναι μια τύχη που είχες σε αυτή τη ζωή και άλλη μία για το αν βρήκες τρόπος να το αξιοποιήσεις. 
Μα καλλιτέχνις γίνεσαι και δεν γεννιέσαι. Κι αν κάποτε υπήρξες πρέπει να δουλέψεις για να μείνεις. Η συνέπεια σε κάνει καλλιτέχνη. Η αγάπη σε κάνει καλλιτέχνη. Ο σεβασμός σε κάνει καλλιτέχνη. Η άποψη που πατάει σε πιστεύω κι όχι σε εγώ. Όλα αυτά σε κάνουν καλλιτέχνη.... Για να μην πούμε τι σε κάνει Έλληνα και τι άνθρωπο. Τρεις συνυφασμένες λέξεις με κάποιους παλιότερους που με το ζόρι κάτσαμε πάνω τους και περιμένουμε ανταπόδοση. Τρία πράγματα που σε αυτή τη χώρα όποια πέτρα και να σηκώσεις θα βρεις, που όπου κι αν ρωτήσεις θα το μάθεις, μα κανείς δε θα τους δείξει εσένα... Εσύ είσαι το παράδειγμα προς αποφυγή. 
Κι αν κάποιοι άλλοι για σένα είναι του...κώλου (καλλιτεχνικό κι αυτό;) δε θα σου πω πως έχεις δίκιο ή άδικο, μα θα σου πω πως δεν έχει δύναμη ο λόγος σου. 
Όχι δεν παρεξηγήθηκα με κανέναν χαρακτηρισμό. Όχι δεν με νοιάζει η άποψη σου. Όχι δεν ξέρω αν ήταν ή δεν ήταν του πισινού. Μα κι εσύ τι έκανες ελληνα με το Ε μικρό; Για ποιον πολέμησες πέρα από την τσέπη σου; Για ποιον νοιάστηκες; Για ποιον έκανες κάτι τελοσπάντων λίγο παραπάνω από το να τον κρίνεις; Και το τραγούδι ακόμα που είχες να καυχιέσαι το κόβεις γιατί δε θα τραγουδάς και συνέχεια. Να λες και τίποτα να περάσει η ώρα... 
Χαίρομαι που έχεις άποψη, λυπάμαι που γίνεται ντόρος με αυτή. Μέσα μου πάλεψα πολύ να μην μιλήσω για αυτό, μα για δες που σήμερα το βράδυ άκουσα κι εγώ μουσική και καλλιτέχνες...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...