Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Ένα νομοσχέδιο με τρύπες και το φάουλ της Εκκλησίας που επαναλαμβάνεται

Ας ξεκινήσουμε χωρίς προλόγους με τα βασικά. Νομικό πλαίσιο με την δυνατότητα αλλαγής του φύλου και του ονόματος στην ταυτότητα ΥΠΗΡΧΕ μέχρι σήμερα, χωρίς να χρειάζεται να έχεις κάνει αλλαγή φύλου, ή ορμονοθεραπεία. Η βασική αλλαγή που προωθήθηκε αφορά κυρίως την διαδικασία, αφού πλέον μπορεί κάποιος με μία αίτηση να προχωράει στην αλλαγή, χωρίς κάποιο πιστοποιητικό γιατρού (εκτός κι αν μιλάμε για τους ανήλικους που έγινε τόση κουβέντα). Επομένως ακόμα μια φορά βγήκαν τα μαχαίρια από τους πάνσοφους Έλληνες που υποστηρίζουν τη μία ή την άλλη μεριά για κάτι που συνέβαινε ήδη στη χώρα μας. Τώρα πως αυτό θα μειώσει τον ρατσισμό απέναντι στα άτομα αυτής της κοινότητας, ή θα αυξήσει τον ρατσισμό απέναντί τους, θα το δείξει το μέλλον...
Η προχειρότητα πάνω στην οποία στήθηκε (ακόμα) ένα νομοσχέδιο που περνάει από την βουλή, δείχνει πως σε αυτή τη χώρα απαγορεύεται να σκεφτόμαστε. Χωρίς καμία επιπλέον προϋπόθεση, με μια απλή αίτηση ένας δικαστής θα έχει τη δύναμη να κρίνει αν το φύλο ενός ανθρώπου είναι αυτό που αιτείται. Κι εδώ ξεκινάνε οι (πρώτες) απορίες:

1) Μέσα στη ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει να ντύνονται σαν γυναίκες, όμως αυτοπροσδιορίζονται σαν άντρες. Υπάρχουν επίσης αμφιφυλόφιλοι και υπάρχουν και άτομα που αισθάνονται εξίσου άντρες και γυναίκες ταυτόχρονα. Ποια είναι η επιλογή του δικού τους φύλου;
2) Τι κριτήριο μπορεί να έχει ένας δικαστής για το αν η απόφασή του είναι ορθή, χωρίς κανένα ιατρικό έγγραφο στο χέρι του; Πώς θα πάρει μια απόφαση για κάτι που δεν γνωρίζει; Επομένως απλά θα διεκπεραιώνει τις αιτήσεις, χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει έλεγχος για άτομα κυρίως που μπορεί πράγματι να έχουν την ανάγκη βοήθειας. 
3) Αν ένας δικαστής αρνηθεί σε μία αίτηση, πώς προχωράει η διαδικασία;

Και πάμε παρακάτω. Το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα αλλαγής φύλου, ονόματος και φυσικά το επίθετο να ακολουθεί τη μετονομασία. Ο άνθρωπος που θα κάνει αυτή την επιλογή, έχει τη δυνατότητα για ακόμα μια αλλαγή φύλου, αν θέλει να επιστρέψει στο πρώτο φύλο που είχε. Κι εδώ ξεκινάνε τα σενάρια για τα οποία δεν υπάρχει καμία νομική πρόβλεψη και δεν αφορούν κυρίως την ίδια την κοινότητα, αλλά άλλες περιπτώσεις που θα εκμεταλλευτούν αυτή τη δυνατότητα. Πάμε να δούμε κάποια παραδείγματα:
1) Άντρας εξήντα ετών έχει κουραστεί να περιμένει να βγει στη σύνταξη. Αλλάζει το φύλο του σε γυναίκα, βγαίνει στα εξήντα δύο του χρόνια και μετά αλλάζει και πάλι φύλο.
2) Άντρας δεκαοχτώ χρονών, θέλει να αποφύγει τη στρατιωτική του θητεία. Αλλάζει το φύλο του και μόλις φτάσει σε μια ηλικία που κανείς δε θα νοιάζεται, αλλάζει και πάλι το φύλο του. Δεν θέλω να σκεφτώ πόσες αιτήσεις θα βρει μπροστά του ο δικαστής σε μια πιθανή επιστράτευση...!
3) Γυναίκα, αλλάζει το φύλο της σε άντρα και ζητάει να επισκεφτεί το Άγιο Όρος! Εκεί τι κάνουμε;
4) Ζευγάρι ομοφυλοφίλων, είτε αντρών είτε γυναικών, ζητάει να παντρευτεί αφού ο ένας από τους δύο θα αλλάζει φύλο. Μέχρι στιγμής απαγορεύεται ο γάμος μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου, όμως εδώ μιλάμε για άτομα...διαφορετικού φύλου σύμφωνα με τα χαρτιά! Το ίδιο θέμα και για κάποια αίτηση για υιοθεσία παιδιών.
5) Ολυμπιακοί αγώνες και αθλήματα γενικότερα. Ένας άντρας που έχει αλλάξει το φύλο του σε γυναίκα, συμμετέχει με ίσους όρους απέναντι στις γυναίκες της εκάστοτε κατηγορίας και αθλήματος;
6) Πουθενά δεν αναφέρεται ρητά πως κατά την αλλαγή φύλου ακολουθεί το φυσικό πρόσωπο και οποιοδήποτε άλλο επίσημο έγγραφό του. Εννοείται θα μου πείτε, όμως δεν γράφει πουθενά ότι είναι υποχρεωτικό. Επομένως σε αυτή την περίπτωση, αν κατά την αλλαγή φύλου και ονόματος, ο άντρας ή η γυναίκα που θα «ξεχάσει» να ενημερώσει για την αλλαγή τις υπόλοιπες υπηρεσίες (εφορία, τράπεζες, κτηματολόγιο) μπορεί να δημιουργήσει χρέη με το καινούριο προφίλ του και έπειτα να επιστρέψει στο παλιό, χωρίς να μπορεί κανείς να τον βρει. Για να μην μιλήσω για εγκληματίες που θα θέλουν να χαθούν...

Αφού λοιπόν νομικό πλαίσιο υπήρχε, οι παραπάνω τρύπες δεν διορθώθηκαν και αφού από μόνο του το ίδιο το νομοσχέδιο δεν είναι ικανό να σβήσει οποιοδήποτε ρατσισμό (δεν ξέρω κατά πόσο μια εταιρεία θα προσλάβει κάποιον άντρα με ταυτότητα που θα γράφει γυναικείο φύλο και όνομα), τότε προς τι όλος αυτός ο ντόρος; δεν έχω απάντηση, θα έλεγα όμως λαϊκή κατανάλωση και μικροκομματικά συμφέροντα...

Και πάμε στα της Εκκλησίας. Δεν θα καταλάβω ποτέ μα ποτέ αυτούς που φωνάζουν για την ανακοίνωση της εκκλησίας.Λίγο να ξέρεις από την εκκλησία, θα ήταν η πιο αναμενόμενη απάντηση και στάση. Την περιμένεις. Η εκκλησία ορθά δεν αλλάζει τις απόψεις της, γιατί υπάρχει ολόκληρο υπόβαθρο από πίσω. Και όσοι ζητάνε από την εκκλησία να αλλάξει γιατί ο Χριστός μιλούσε για αγάπη, δεν θα καταλάβουν ποτέ ποια είναι η αγάπη της εκκλησίας. Και δεν φταίνε. Φταίει η ίδια η εκκλησία. Στοχοποιώντας συνεχώς την ομοφυλοφιλία, οι ιεράρχες θεωρούν δεδομένο πως ο κόσμος θα καταλάβει. Μα ο κόσμος πλέον δεν γνωρίζει ούτε τα βασικά. Αν δεν εξηγήσεις στον κόσμο κάποια πράγματα, θα είσαι πάντα ο κακός, ο κομπλεξικός, ο οπισθοδρομικός. 
Άκουγα σήμερα στο ραδιόφωνο που έλεγαν γιατί να μην είναι και η δική μας εκκλησία προοδευτική σαν τους καθολικούς και πως ο Πάπας είναι άνθρωπος με προχωρημένες ιδέες και φαίνεται φωτισμένος! Σχήμα οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς πως η εκκλησία κατηγορείται πως είναι μια επιχείρηση που σκέφτεται μόνο τα χρήματα. Γιατί λοιπόν να μην κάνει ότι και η καθολική εκκλησία και να δεχτεί τα πάντα στον βωμό της προόδου; Πόσο βολικό θα ήταν αυτό; Άμεσα νέοι πιστοί και πορτοφόλια...
Για μένα το φάουλ που επαναλαμβάνει η εκκλησία συνέχεια είναι άλλο. Πως δεν εξηγεί. Αφήνει την εντύπωση πως είναι εχθρός των ομοφυλοφίλων, τη στιγμή που τα πράγματα είναι πιο απλά. Πόσο δύσκολο είναι να βγει κάποιος και να εξηγήσει το αυτονόητο. Ναι, η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία, όμως όχι μεγαλύτερη από τη λαιμαργία. Όχι μεγαλύτερη από την υπερηφάνεια, όχι μεγαλύτερη από τη φιλοχρηματία. Ο καθένας από εμάς ζει με κάποιες αμαρτίες, κανείς δεν είναι αναμάρτητος. Και οι ετερόφυλοι είναι το ίδιο αμαρτωλοί (τώρα πάνω σε όλο αυτό αν πει κάποιος «και τι είναι η εκκλησία, να μου λέει τι να κάνω με τη ζωή μου;», τότε οκ προφανώς δεν τον αφορά το συγκεκριμένο κομμάτι του άρθρου.) και η εκκλησία, που αποτελείται από ανθρώπους -άρα εξίσου αμαρτωλούς - και όχι θεούς, σου ζητάει να παλέψεις με τον εαυτό σου. 
Ας έβγαινε η σύνοδος και ας έλεγε το πιο απλό πράγμα του κόσμου. «Ας φτιάξει η πολιτεία όποιον νόμο θέλει. Πριν πάτε όμως για την αλλαγή φύλου, ελάτε σε ένα ναό, σε έναν ιερέα και μιλήστε μαζί του, πείτε τις απόψεις σας, θα σας ακούσει και θα σας πει τις δικές του.». Θα μπορούσε ακόμα και να έχει συγκεκριμένους ιερείς για αυτό το πράγμα. Υπάρχουν μορφωμένοι ιερείς με πτυχία ιατρικής, ψυχολογίας και τόσα άλλα. Θα μπορούσαν ιδιωτικά, να κάνουν μια κουβέντα. Και όπου βγει και ό,τι βγει. Αν κάποιος δεν θέλει, είναι ελεύθερος. Όπως και τώρα είναι. Έτσι βλέπει την αγάπη η εκκλησία, όμως έχει ξεχάσει το πώς να την εκφράζει. Και εκεί σφάλλει. Όμως το να περιμένεις από την εκκλησία να αλλάξει απόψεις είναι αφελές. Τρόπους ναι, άποψη όχι. Και για να είμαι ειλικρινής, αν δεν πίστευα, δε θα με ένοιαζε και ιδιαίτερα η άποψη της εκκλησίας, για αυτό και πάντα αναρωτιέμαι για το μίσος και το φανατισμό απέναντι σε αυτή την άποψη. Δεν είναι άραγε και αυτή η απαίτηση αλλαγής ρατσιστική
Και για όσους επιμένουν για τη σχέση κράτους εκκλησίας και φωνάζουν για τον διαχωρισμό της, δύο γρήγορα στοιχεία που αποδεικνύουν πως είναι επιχείρημα χωρίς βάση. Σε κανένα νομοσχέδιο που πάει κόντρα στην εκκλησία, δεν κέρδισε η εκκλησία (βλέπε θέμα θρησκεύματος στις ταυτότητες, τα νέα θρησκευτικά, πολιτικός γάμος και τόσα ακόμα), επομένως το να εκφράζει την άποψή της, δεν νομοθετεί. Αν ρωτήσετε πολλούς ιερείς θα σας πουν πως θέλουν και αυτοί τον διαχωρισμό. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση ζημιωμένο θα βγει το ελληνικό κράτος... Για να το λένε κάτι θα ξέρουν...

Σταύρος Θάνος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...